عیدی و پاداش سالانه چیست؟
Annual bonus (Eidi)
عیدی و پاداش سالانه مبلغی است که طبق قانون مصوب ۱۳۷۰، کارفرمایان کارگاه‌های مشمول قانون کار باید به هر کارگر، به نسبت یک سال کار، معادل شصت روز آخرین مزد بپردازند. این مبلغ نباید از نود روز حداقل مزد روزانه‌ی قانونی بیشتر شود؛ این سقف در سال ۱۴۰۵ برابر ۴۹۸٬۷۶۶٬۵۰۰ ریال است.
قانون عیدی یک ماده‌ی واحده و چهار تبصره دارد. ماده‌ی واحده مبلغ را شصت روز آخرین مزد برای یک سال کار تعیین کرده و سقف آن را نود روز حداقل مزد روزانه. با حداقل مزد روزانه‌ی ۱۴۰۵، یعنی ۵٬۵۴۱٬۸۵۰ ریال، عیدی یک کارگر حداقل‌بگیر با یک سال کار ۳۳۲٬۵۱۱٬۰۰۰ ریال و سقف عیدی ۴۹۸٬۷۶۶٬۵۰۰ ریال است.
طبق تبصره‌ی ۱، عیدی کسی که کمتر از یک سال کار کرده، به مأخذ شصت روز مزد و به نسبت روزهای کار محاسبه می‌شود و سقف آن برای هر ماه یک‌دوازدهم سقف سالانه است. این قاعده برای کسانی که در میانه‌ی سال جدا می‌شوند هم به کار می‌آید: عیدی کارکرد همان سال در تسویه‌حساب پرداخت می‌شود.
تبصره‌ی ۲ یک استثنای مهم دارد: در کارگاه‌هایی که طبق رویه‌ی جاری بیش از این مبالغ پرداخت می‌کنند، عرف کارگاه معتبر است. کارفرمایی که سال‌ها عیدی بالاتر از سقف داده، نمی‌تواند به استناد سقف قانونی آن را کم کند. اختلاف‌های ناشی از این قانون در مراجع حل اختلاف قانون کار رسیدگی می‌شود.
در حسابداری، عیدی هم مثل سنوات بهتر است ماهانه ذخیره شود: هر ماه یک‌دوازدهم عیدی برآوردی سال به هزینه و حساب «ذخیره‌ی عیدی» برده می‌شود و پرداخت اسفند از همین ذخیره انجام می‌شود. بدون ذخیره‌گیری، سود یازده ماه اول بیش از واقع و سود اسفند کمتر از واقع نشان داده می‌شود.
تکنسینی با مزد روزانه‌ی ۱۰٬۶۶۹٬۵۴۹ ریال در ۱۴۰۵، شصت روز مزدش ۶۴۰٬۱۷۲٬۹۴۰ ریال است؛ اما عیدی او به سقف ۴۹۸٬۷۶۶٬۵۰۰ ریال محدود می‌شود، مگر آنکه عرف کارگاه بیشتر باشد. کارگر حداقل‌بگیری که هفت ماه کار کرده، ۳۳۲٬۵۱۱٬۰۰۰ × ۷ ÷ ۱۲ = ۱۹۳٬۹۶۴٬۷۵۰ ریال عیدی می‌گیرد.
راهنمای کامل: عیدی، سنوات و مرخصی: محاسبه طبق قانون کار
واژه‌های مرتبط
آخرین به‌روزرسانی: ، نوشته‌ی تحریریه تلفیق