پرش به محتوای اصلی

صورتحساب الکترونیکی چیست؟

Electronic invoice

صورتحساب الکترونیکی، طبق قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مؤدیان، صورتحسابی است با شماره‌ی منحصربه‌فرد مالیاتی که اطلاعاتش در حافظه‌ی مالیاتی فروشنده ذخیره و در سامانه مودیان ثبت می‌شود. از ۱ دی ۱۴۰۲، طبق قانون تسهیل تکالیف مؤدیان، همه‌ی مؤدیان حقیقی و حقوقی ملزم به صدور آن هستند.

صورتحساب الکترونیکی جای فاکتور کاغذی را در نظام مالیاتی گرفته است. وقتی فروشنده صورتحساب را در سامانه صادر می‌کند و خریدار خود عضو سامانه است، صورتحساب خودکار به کارپوشه‌ی خریدار می‌رود و برای او اعتبار مالیاتی می‌سازد. خریدار ۳۰ روز فرصت دارد آن را بپذیرد یا رد کند و سکوتش به معنای تأیید است.

قانون ابزار خاصی را برای صدور اجباری نکرده است: مؤدی می‌تواند با هر سخت‌افزار یا نرم‌افزاری که حافظه‌ی مالیاتی به آن متصل است، مستقیم در کارپوشه یا از طریق شرکت معتمد صورتحساب صادر کند. سازمان امور مالیاتی از صورتحساب‌های نوع اول و دوم که در سامانه صادر می‌شوند و نوع سوم که رسید کارتخوان است نام می‌برد.

قانون تسهیل تکالیف مؤدیان صورتحساب‌های صادرشده بیرون از سامانه را فقط تا پایان آذر ۱۴۰۴ قابل قبول دانسته بود. همان قانون به سازمان اجازه داده مؤدیانی را که فروش سالانه‌شان کمتر از ۲۵ برابر معافیت ماده‌ی ۸۴ قانون مالیات‌های مستقیم است، از صدور صورتحساب الکترونیکی معاف کند؛ اما این معافیت باید از سوی سازمان اعلام شود.

عدم صدور صورتحساب الکترونیکی طبق ماده‌ی ۲۲ قانون سامانه مؤدیان جریمه‌ای معادل ۱۰ درصد مبلغ فروش یا مبلغی ثابت، هر کدام بیشتر، دارد؛ مبلغ ثابت هر سال با تورم تعدیل می‌شود. فروش نسیه هم باید به‌عنوان نسیه در سامانه ثبت شود، وگرنه از نظر مالیاتی نقدی تلقی می‌شود.

تولیدکننده‌ای کالایی به ارزش ۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال با ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال مالیات به یک پخش‌کننده می‌فروشد و صورتحساب را در سامانه صادر می‌کند. صورتحساب به کارپوشه‌ی پخش‌کننده می‌رود؛ اگر ظرف ۳۰ روز آن را رد نکند، تأییدشده حساب می‌شود و ۲۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال مالیات آن برای پخش‌کننده اعتبار مالیاتی است.

راهنمای کامل: سامانه مودیان و صورتحساب الکترونیکی: راهنمای کامل

آخرین به‌روزرسانی: ، نوشته‌ی تحریریه تلفیق